sorry dat ik jullie zo lang in spanning heb moeten laten zitten, maar ik heb expres gewacht met een nieuw logje totdat ik mijn eerste solo gehad zou hebben. en ja, daar omstandigheden duurde dat iets langer dan gepland.eerst zou ik al vorige week gegaan zijn, maar het weer was een heel stuk minder geworden sinds anderhalve week. lage bewolking, mist in de vroege ochtenduren en we hebben zelfs de eerste regendruppels zien vallen. gevolg daarvan is dat een groot aantal vluchten helaas niet doorgingen, waardoor die langverwachte solo niet echt opschoot. dan zou ik toch afgelopen donderdag gegaan zijn, maar na een half uur vliegen besloot Hugo (instructeur) om de kist maar weer aan de grond te zetten en dat ik dan maandag solo zou gaan. reden was het verminderde vermogen door de hoge buitentemperatuur met het hoge gewicht, gecombineerd met een verminderde concentratie van mijn kant uit. ook al was ik er zelf klaar voor, hij wilde er toch niet aan. goed je kan begrijpen dat dat op dat moment best k*t is, maar ik kon nu een heel weekend voorbereiden.

ik had ook totaal andere dingen aan mijn hoofd: afgelopen woensdag was na 4 jaar trouwe dienst mijn voortand weer opnieuw afgebroken, het keramieken aanzetstuk kon een duik in het water niet overleven en de twee dagen daarna ging ik ook door het leven met 31.5 tand, begrijpelijk is dat niet echt goed voor je concentratie vooral omdat je druk bezig bent met verzekeringen, tandarts en andersoortige aangelegenheden.
Au!

maar om een lang verhaal kort te maken, wat al eerder had mogen gebeuren, is maandag 16 augustus dan toch gebeurd.

Robert S. Bos ging solo!

eerst vloog ik met de instructeur 3 circuitjes rondom het veld, waarna hij uitstapt en jij er in je eentje nogmaals 3 om het veld doet. Een circuitje is vrij eenvoudig, maar heel hard werken omdat je zo weinig tijd hebt.je stijgt op en je blijft rechtdoor vliegen totdat je op 500 voet bent, daarna maak je een bocht naar links en klim je door. als je op 1000 voet bent aangekomen, blijf je op die hoogte vliegen en maak je opnieuw een bocht naar links. nu vlieg je dus parallel aan de baan. terwijl je klimt, moet je een constante snelheid vasthouden van 80 knopen; bij het parallelvliegen een snelheid van 85 knopen. aan het einde van dat stuk, moet je vertragen en met opnieuw 80 knopen maak je een bocht naar links. terwijl je haaks op de baan vliegt, begin je al te dalen. daarna draai je opnieuw naar links totdat je de baan recht voor je hebt vliegen, op dit laatste stuk moet je een snelheid van 75 knopen vasthouden en voorkomen dat je te hoog of te laag zit tov de afstand tot de baan.
Dit klinkt eenvoudig, maar op elk stuk moet je constant handelingen uitvoeren en echt met vaste hand de kist op snelheid houden en als allerlaatste heb je dan nog de landing, wat met een beetje zijwind best moeilijk kan zijn.maar goed, de instructeur had er vertrouwen in en ik ging het gewoon doen in mijn eentje. ik rij terug naar de baan, kar die baan op en ga dr vandoor. al mn circuitjes gingen goed en ook mijn landingen gingen redelijk netjes - ik heb geen brokken gemaakt en leef nog - twee keer geef je op de baan weer volgas en ga je dr weer vandoor, na de derde keer mocht ik weer terugkomen naar de parkeerplaats. terwijl je de baan afkomt, zie je al je klasgenoten op je wachten, een aantal met fototoestel of videocamera om mijn solo vast te leggen. nadat je de kist geparkeerd hebt, zwaai je die kap open en is het duidelijk:

ik ben solo geweest!

en daarna het ritueel af... nadat je kist weer netjes hebt achtergelaten, komt de instructeur aangelopen met een grote heggenschaar om je stropdas netjes doormidden te knippen. daarna met je kop in de wind krijg je een tik op je achterhoofd en een schop onder je kont als symbool voor het 'uitvliegen van het nest'. maar het leukste is nog wel de douche, de brandslang wordt uitgerold en een klasgenoot heeft de eer om je tot op je onderbroek kletsnat te spuiten.dit is zo'n vaste traditie die iedere nederlandse vlieger ondergaat bij z'n eerste solo, erg leuk natuurlijk...


Knip, kwijt die stropdas en lekker onder de douche :S

goed mijn eerste mijlpaal bereikt, op naar mijn 20uurs-check, daarna het eerste navigatietripje naar het zuiden, dan door naar mijn 40uurs-check, 70uurs-check, en pas daarna gaan we door op een nieuw vliegtuig... meer nieuws volgt.

Verder voor de nieuwsgierigen, ik heb moeten verhuizen naar een nieuwe kamer. ik zit nu op kamer 148 ipv het oude 140. de reden is dat we de kamer versierd hadden met wat posters en vlaggen en die opgehangen hadden met punaises. punaises (zo bleek later) waren niet toegestaan, dus we moesten binnen een paar uur verhuizen, zodat een professioneel schildersbedrijf de volgende dag de schade kon repareren, oftewel alle muren sauzen wegens 10 miniscuul kleine gaatjes, belachelijk!maar goed een ieder die me wil bellen, moet dat dus naar 148 doen...

groeten Robert