Nou mensen, ben aangekomen in de laatste fase van het VFR-gedeelte van mijn opleiding op de TB-200, de Diversion Training.
Stel je voor dat je een tripje gepland hebt naar een stad of een ander vliegveld en in ene wordt het weer te slecht of je kan niet landen, je hebt te weinig brandstof, de zon gaat onder, alles wat je maar kan bedenken waardoor je niet door kan vliegen, maar moet uitwijken naar iets anders. het is belangrijk dat we dat hier trainen.

Ik vlieg veelal solo, zo'n 3 uur per dag, wel vermoeiend maar het blijft leuk. Weer solo, eerst maar wat fotootjes schieten :D

Zo'n diversion training houdt in dat je van te voren een vlucht voorbereidt naar een stadje zo'n 25 km verderop te vliegen en daar moet je een envelop openmaken waar de volgende punten allemaal opstaan of de instructeur wijst een punt aan. dus in de lucht moet je gaan bepalen welke koers je moet vliegen, wat je grondsnelheid is, hoe lang je er dus overdoet en terwijl je dat doet ook nog blijven vliegen en om je heen blijven kijken waar je nu eigenlijk precies zit en of het wel klopt met wat je berekent hebt. pffff, was erg hard werken in het begin, maar het gaat nu goed. ik heb ook al gevraagd of ik wat meer uitdagendere diversions mag oefenen, dus in plaats van steden of dorpjes, moet je uitwijken naar kruisingen van wegen met riviertjes, spoorlijnen met wegen of een splitsing in een rivier, allemaal kleine punten op de kaart waardoor je erg goed moet opletten. erg leuk, heb daardoor ook al een zeer groot stuk van portugal gezien, van de algarve tot de kust bij Porto, van de westkust tot aan Spanje - ben zelfs stiekem in Spanje geweest, ook al mag dat niet ;)

zojuist ben ik terug gekomen van Beja, een militair veld verderop waar ook allerlei straaljagers vliegen, kom je daar aan met je brommert!!! gaaf, bovendien een idioot lange baan, bijna 3 km, terwijl ik maar 700 meter nodig heb, blijft gaaf. de baan is bovendien de 5e alternate van de Space shuttle. als dat ding 50 seconden te laat de dampkring binnendringt, moet ie landen op Beja, dus wel vet dat ik daar ff geweest ben. op dat moment is er niet zoveel aan, het is gewoon een andere baan, maar je moet ooit in je VFR-fase op een gecontroleerd veld zijn geweest, Lissabon, Faro en Porto is te ver weg, terwijl Beja voor de deur ligt, ook al moet je wel toestemming vragen.
space shuttle

Ik hoef nog maar 4-5 uur te vliegen voor mijn laatste examen, de 70hrs-check, waarin ik een examinator moet laten zien dat ik kan diverteren. dan moet ik een vlucht voorbereiden en halverwege moet ik dan uitwijken naar andere punten, onderweg nog wat oefeningen en noodlandingen en als ik dat gehaald heb (hopelijk wel in een keer) dan begint het echt leuk te worden.
Eerst 3 dagen theorie over de TB-20, een ander vliegtuig, wat zwaarder is maar meer vermogen, bovendien een inklapbaar landingsgestel en volledig uitgerust om IFR te vliegen.

En daarna..... Vakantie!!!
Volgens de planning ben ik 8 oktober weer op Nederlands grondgebied, hopelijk neem ik wat mooi weer mee. maar ik ga sowieso er erg van genieten.

groeten Robert

Als onderdeel van de opleiding moet je ooit een keer een navigatietrip gemaakt hebben van 300 zeemijl onder visuele omstandigheden. 1 NM = 1.852 km, je kan je dus voorstellen dat 556 km vliegen best wel veel tijd in beslag neemt
Vrijdag de 17e was t dan zover en de school heeft twee van dat soort tripjes gepland, een naar het zuiden van portugal, richting Faro, en de ander naar het noorden, richting Porto. Meestal is het weer naar het zuiden beter en ben je verplicht om weer naar Portimao en Morargil te gaan, maar in een aantal gevallen is het ook toegestaan om naar een gebied te vliegen waar je nog nooit geweest bent, richting het noorden.
Wonder boven wonder was het weer richting t noorden hartstikke goed, lekker stabiel, geen wolkjes of niets. Dus die vrijdag vertrokken ik en Bastiaan met onze kistjes tot de nok toe vol getankd richting de bergen...

Tot nu toe hadden we alleen maar rondgevlogen boven vlak en dor landschap, maar wat we onderweg zagen was echt totaal anders wat we gewend waren, bergen van 1.5 km hoog, bomen overal waar je keek, meertjes, riviertjes, de zee. En na een uur vliegen bereikten we Coimbra, een heel schattig veldje dat gebouwd is op een plateau omringd door huizen, bomen en riviertjes, was erg mooi.

Even stoppen om wat te eten en daarna door naar Aveiro, een veldje langs de kust vlak onder Porto. Je moet wel oppassen voor de meeuwen daar, heb er bijna eentje doormidden gehakt, moet ie maar niet voor mn vliegtuig vliegen, maar gelukkig heb ik hem niet geraakt anders had ik er een klein probleem bij. maar netjes neergezet daar en hebben daar heerlijk bij de kust zitten relaxen. We hebben onze terugvlucht met 30 minuten vertraagd, eerst maar in het zonnetje gezeten.

En de terugtocht waande ik me echt in Nederland, langs die grote rivieren met groene weilanden in van die typische vakken, van die slootjes ben beekjes, zelfs koeien stonden te grazen. Verder was alles zo plat als een pannenkoek en ook de stadjes leken niet op de typisch Portugese stadjes uit het zuiden.

Kortom een hele ervaring op zich, spijtig doe het maar een keertje, want het was echt een hele mooie trip.

Ander nieuws, ik heb weer een examen gehaald, het IFR RadioTelefonie examen. Was een makkie, dus niet echt belangrijk nieuws.
Verder schiet ik heel hard op met vliegen, vlieg nu zo'n 3 uur per dag (best vermoeiend) met maar 1 doel: om op tijd thuis te zijn. Want volgens planning vertrekken wij op 8 oktober voor een welverdiende vakantie naar Nederland!! nouja, vakantie, het weer daar is ook niet zoveel, maar toch om iedereen weer te zien en te spreken: familie, vrienden, vriendinnen, vriendin etc. weer ouderwets uit te gaan met muntjes (respect voor het muntjessysteem) en lol te hebben.
to be honest, kan niet wachten.

Maar eerst nog 2.5 week te gaan en dan op naar Nederland!!!

groeten Robert

Na wat oefenen en de nodige navigatietripjes (zie vorige post) mocht ik dan vrijdag opnieuw opdraven voor mijn tweede praktijkexamen, de 40uurs check. Het is eigenlijk hetzelfde als bij je 20uurs maar er wordt iets kritischer naar je daden gekeken.
Eerst naar een trainingsgebied waar we wat steile bochten, bijna-stalls en gesimuleerde noodlandingen hebben gedaan. Daarna terug naar het veld voor 3-4 circuits. Ik had veel geoefend, dus het moest geen probleem zijn.
Alle oefeningen gingen dan ook goed, maar toen we terugkwamen naar het veld vroeg mijn examinator aan me wat ik moest doen als we een motorbrand zouden hebben in de lucht, een procedure die er echt ingestampt is, maar door zenuwen draaide ik twee items om!!!!! onvoldoende op je emergency checklisten. Daarna in het circuit ook iets dat niet helemaal goed ging door de zenuwen, opnieuw een onvoldoende.
Gevolg, door die twee kleine feitjes had ik mn check maar gedeeltelijk gehaald, maandag moest ik dan nog maar een paar circuitjes draaien, omdat daar de fout in zat. ja, je kan begrijpen dat ik flink zat te balen afgelopen vrijdag, weer niet gehaald en waarom? door die verdammte zenuwen, heel frustrerend. Want ik kan best vliegen, zit alleen maar goede cijfers te halen hier, maar op zo'n examen verpest je t gewoon weer voor jezelf.
maandag, na een ontspannen wknd en met frisse moed ben ik opnieuw een vliegtuig ingestapt, instructeur naast me, we hebben 7 circuits gevlogen die allemaal lekker strak gingen, dus zie je wel dat ik t kan, en alleen maar door twee stomme foutjes, kreeg ik mijn welverdiende Wing 3 dagen later in ontvangst.
Dit is hem dan, deze siert sinds kort mijn jas

Groeten Robert

Na mijn vorige post had ik net mijn 20hrs-check gehaald en kon ook ik eindelijk beginnen aan de Nav'tripjes. Eerst deed ik alleen oefeningen in een afgebakend stuk luchtruim, nu mocht ik dan eindelijk het mooie Portugal gaan verkennen.

Navigeren is eigenlijk van stad naar stad vliegen met alleen een koers en een tijd en op die manier knor je het hele land door. Om te oefenen mocht ik eerst naar Morargil, een klein vliegveldje ten noordwesten van Evora om de eerste navigatiebeginselen te leren. Morargil is eigenlijk meer een verlaten zandpad tussen de bossen, slechts 800 meter lang, maar omdat het onze standaard uitwijkhaven is in geval van nood, is het toch belangrijk om daar een keer geweest te zijn. Eerst ging ik met instructeur via Evora en Arraiolos naar Morargil en terug via Vimieiro, diezelfde middag nog gelijk in mijn eentje. Dat navigeren lukte goed en ik zou dan ook snel op weg gaan naar Portimao!!!
Morargil, onze 'alternate'

Vergeleken met Portimao is Morargil helemaal niets. een paar dagen later mocht ik meteen met instructeur naar het zonnige zuiden, de Algarve verkennen, want we gingen naar Portimao!!! Via grote steden als Torrao, Aljustrel, Gravao, San Marcus de Serra en Silves bereikten we na een uurtje vliegen het toeristische Portimao, echt heel mooi, onderweg bergen en meren en rivieren gezien, daar zag je de hele Algarve, de kust, mensen op het strand, echt lachen.
Goed, daar even getankt, wat gedronken en weer terug naar Evora, de terugtocht ging voor een groot gedeelte langs de westkust wat ook erg mooi was om te zien. Via de steden Aljezur, Odimera, Grandola en Montomor-o-novo zouden we eerst naar Morargil gaan alvorens we naar Evora terug zouden gaan. Twee circuitjes gedraaid en toen weer terug.

Een paar dagen daarna ging ik in mijn eentje naar het zuiden. Leuk detail: onderweg moet je Faro Approach oproepen, de frequentie die ook wordt gebruikt door Transavia en Easyjet en dat soort grote jongens, en daar kom jij dan tussendoor met je brommer! erg leuk. verder nog een bosbrand gezien en in het zuiden van het land bij de kust waren wolken dus ik moest toch terug en er zat niets anders op dan een stuk boven de wolken te vliegen, t mag officiëel niet, maarja je moet wat. gelukkig was het verderop een stuk minder bewolkt, dus toen geen probleem mee.

Vliegveld Portimao

En toen bij Morargil, gebeurde toch zoiets geks! Ik draaide daar mijn 2e circuitje en was bijna klaar om te landen toen ik links werd afgesneden door een ander vliegtuigje die zijn kist er zo voor boorde, op final werd de afstand te klein, niet minder dan 20meter, dus ik besloot terug te keren naar Evora en dacht er niet meer zoveel bij na. vast per ongeluk omdat het super ongecontroleerd is daar, maar het bleek dus achteraf dat de 'eigenaar' met opzet zijn kist ervoor gooide en hem daarna op de baan parkeerde om te voorkomen dat ik daar zou landen!!! Levensgevaarlijk. Hij heeft daar dus een mooi rapport over gekregen, dat zijn dure grappen.

Nu ga ik voorlopig weer wat oefenen in de areas voor mijn volgende examen, de 40hrs-check. nu maar hopen dat deze wat beter gaat dan de vorige ;)

groeten uit Portugal
Robert