Hey beste lezers,
dat is lang geleden dat ik wat heb geschreven, dat klopt ja soms komt het er namelijk gewoon niet van. De laatste tijd hebben we het hartstikke druk, we naderen het einde van onze VFR fase, nog even en we beginnen aan het instrument vliegen. We vliegen heel erg veel, gemiddeld twee maal 1,5uur per dag en daarbij komt kijken dat we nu ook IFRT les krijgen, het is dus vaak rennen op school om alles optijd af te krijgen.
De afgelopen 2 weken ben ik iedere avond pas tussen 18.30 en 19.00 uur thuis, heel vermoeiend, maar harstikke leuk.

Ik zal bij het begin beginnen, ik heb nu al 58.30 uur, dat betekend dat ik mijn 40 uurs check heb gehaald. De check ging naar mijn mening niet heel erg goed, ik wist dat ik het beter kan, maar daar dacht Mr. Ferreira wel anders over, die vond het namelijk een "very nice flight". Dat schreef hij erbij in mijn file samen met een zeer goede beoordeling.

Na mijn check ben ik meteen dezelfde dag begonnen met Diverteren, ik kreeg een introductie les van Mario. Best spannend, in de lucht ineens te horen krijgen "and now I want you to bring me to that place, or an intersection between that road and that river" wijzend met zijn vinger op mijn kaart.

Dan moet alles ineens snel, kijken welke heading ik ongveer op moet sturen, Lisboa Mil melden wat de plannen zijn, gyro's, fuel, een lijntje trekken van de huidige positie naar de gewenste, de correcte heading bepalen, de groundspeed berekenen m.b.v. de airspeed en de wind om vervolgens hiermee de hoeveelheid benodigde tijd te bepalen.
Dit moet allemaal heel snel gaan, want het vliegtuig gaat door, je moet tussendoor nog zien te navigeren en je vliegtuig op snelheid en hoogte houden, in het begin vrij lastig maar al gauw merk ik dat steeds sneller en soepeler gaat.

De 300 nm. trip
geweldig was dat, de halve dag weg, samen met fabian. Helaas mochten we niet naar het Noorden want op Santa Cruz (een luchthaven waar we een full stop zouden maken) waren paratroopers aan het trainen, jammer maar dat mocht de pret niet drukken.
Met een vertraging van 1,5 uur vetrok ik naar het Zuid Oosten, harstikke gaaf, harstikke mooi. Vervolgens koersje Zuid naar Albufeira en van daar uit langs de Zuidkust naar Portimao.



taxi to parkingplace








Portimao, naar binnen, papieren tekenen, stempels halen en op het terrasje zitten om te kijken hoe fabian binnenkomt.

Nadat Fabian en ik even lekker hadden gezeten, gelunched en het nodige papierwerk in orde hadden gemaakt besloten we om verder te gaan, naar Montargil.
Ondertussen waren de vliegtuigen al getanked en waren we na de walk around klaar voor vertrek.

Montargil, the 2nd full stop, heerlijk, lekker rustig langs de kustlijn naar terug vliegen.
Montargil, een werkelijk geweldig vliegveld zoals jullie kunnen zien op de foto s, in een bos, harstikke klein, kortom een goede uitdagingom er een full stop te maken.

Eerst op 2000ft overhead vliegen om de windzak te inspecteren en aan de hand daarvan te zien waar de wind vandaan komt en dus kunnen beslissen op welke baan ik land, het werd rwy24, dus naar links draaien om het circuit van 24 te "joinen" en te dalen naar 1400ft.
Op downwind, de checks uitvoeren, rt. call, op base, landingchecks en op final mezelf mooi oplijnen met het midden van de baan. Harstikke gaaf, voor het eerst een full stop op Montargil, wel goed de snelheid in de gaten houden, 70kt. want ik doe een "short field landing", uitkijken, niet te laag en niet te hoog want het is een korte baan. Vlak voor de baan loopt er nog een weg waar ik vlak bovenvlieg en ja hoor,om het moeilijker te maken is de wind gedraaid en heb ik nu een aardige crosswind, maar dat is niet erg, daar leer je meer van,
ja hoor, Touchdown, prachtig, ik was zeer tevreden over mijn landing!!



taxieen naar een plek om te parkeren, er was helemaal niemand!!!!!


presenting: Montargil!!!!!


Daar komt Fabian al





Fabian en ik
de camera op de stabilator en op de functie; zelfontspanner

We zitten de laatste paar dagen een beetje stil, er gebeurd niet veel hier. Dat komt vanwege het slechte weer, er is namelijk een koufront gepasseerd en dat brengt veel lage wolken en slecht zicht met zich mee.

Ik ben aan het wachten op mijn 40-uurs check, het ziet er naar uit dat ik hem pas maandag heb, ik hoop dat het dan wel doorgaat, ik kan niet wachten


Als blikken konden doden,
(mijn nieuwe kamergenoot, Gerald Samson)



Gerald, Henry en ik