Zo, dat is lang geleden dat ik weer wat nieuws op mijn blog heb geschreven. Ik heb jullie dan ook heel erg veel te vertellen en te laten zien.

Onze vakantie in Nederland was geweldig, maar overal komt er een einde aan, dus ook aan onze vakantie. Maandag 18 oktober. de dag dat wij terug moesten. Het was een fijne reis met heel erg slecht weer bij aankomst op Lissabon, mijn complimenten aan de piloten voor de mooie landing.
Eenmal thuisgekomen, al onze koffers uitgepakt en de vakantieverhalen te hebben verteld aan de anderen besloten we om wat te gaan eten bij Cup & Cino, een gezellige tent waar ze allerlei soorten lekkere koffie serveren en natuurlijk ook eten.



Fabian en ik wachten op de taxi


Jeroen, Robert, Fabian en ik klaar om te bestellen




De Chillroom

Wat ons ook meteen opviel toen we terug waren in het Hotel, was dat de directie een zogenaamde chillroom voor ons had laten installeren. Compleet met banken, tafel, T.V. en DVD-speler. Geweldig toch om in de komende wintermaanden gezellig met een groepje film te kijken te chillen enz.

Sebastiaan Reijndert en ik chillend in de chillroom

Portugese traditie

Zoals men al op de hoogte is, houden wij Nederlanders van de traditie dat iemand die voor het eerst solo is gegaan, zijn stropdas wordt afgeknipt en wordt natgespoten. De Portugezen doen daar nog wat bovenop, iets dat ik nogal appart vind maar wel leuk(omdat ik het niet mee hoef te maken).

Voordat er een Portugees solo gaat, vandaag was de gelukkige Pedro, bereiden zijn klasgenoten een emmer vol met allerlei troep. Wat ik kan herkennen is beschimmeld brood, het buideltje van een theezakje, aarde, zand en een beetje water, de rest, ik zou het niet weten. Wanneer Pedro zijn vliegtuig uitkomt met een big smile wordt zijn stropdas afgeknipt, bukken, hoofd in de wind, een trap op zijn bil en een klap in zijn nek door de instructeur. Daarna nemen zijn collega's het over, ze begeleiden hem naar een grasveldje tussen de taxiebaan en de start/landingsbaan. Daar mag Pedro vervolgens nog een keer bukken, speltsss, er wordt een ei op zijn hoofd kapot geslagen, bumppp, een trap op zijn bil van een collega, dit allemaal onder luid gelach van iedereen, maar men zou nog meer gaan lachen en juichen wanneer de emmer vol met smurrie over het hoofd van Pedro wordt gegooid. En toen Paulo met het idee kwam om de helft van de emmer in zijn broek te gooien was het helemaal lachu, gierru, brullu. Voor zover deze fijne Portugese traditie,

het was wel hartstikke leuk om te zien!!

"The Emmer"

Een Avondje UIT in Evora

Natuurlijk kun je in Evora ook uitgaan, veel keus is er niet, maar uitgaan kun je er wel. Ik zal jullie eens even meenemen op avontuur.

Het is vrijdagmiddag, iedereen is klaar met school, iedereen is moe van de week en iedereen kijkt uit naar het weekend. Eenmal in het Hotel aangekomen plof ik neer op mijn bed, eigenlijk ben ik best wel moe en zou een uurtje slaap me wel goed doen, dus besluit ik te gaan slapen. Klop Klop, er wordt geklopt op de deur, Gerald doet open, het is Lorenzo, dat is die gezellige Italiaanse jongen, mmmmm denk ik, van slapen zal nu dus niet meer veel komen. Graaaaaaam, Torrichellieeeeee, Graaaaam, Portimaoooooeeeee wordt er geroepen!!! Maar wat hij echt komt doen is vragen of we meegaan naar Pane & Vino,

Pane & Vino, een Italiaans restaurant met talloze lekkere maaltijden, heerlijke pasta's en pizza's. Ik raad jullie voor het geval dat jullie er ooit komen de Lasagna aan en een pasta gerecht waarvan ik de naam ben vergeten, maar volgens mij is het nummer 35.

entering the Pane & Vino

wachten op het eten (en met Frank is er niks ernstigs aan de hand)

Marcoe, Geraldoe, Peter, Torrichielli en ik (Graâam)

De Pasta heeft echt lekker gesmaakt, een van de beste ooit. Na het eten had ik eigenlijk wel trek in een ijsje, tja waar ga je dan, natuurlijk naar Zoca, lekkerrrr, een ijssalon vlakbij de Pane & Vino waar ze op ambachtelijke wijze heerlijk vers ijs maken. Keuze uit allerlei soorten smaken. Daar had ik dus wel trek in, even kijken wie meegaat. Lorenzo, ja natuurlijk gaat hij mee, die vindt het een geweldig idee, heeft zelf ook trek in een ijsje, even verder kijken, yep, Gerald gaat mee, Fabian en Peter gaan ook mee, zo jongens, zullen we gaan

mmmmm, welke zal ik kiezen

mmmmm, welke smaak ik heb weet ik niet meer,maar het smaakt wel goed zo te zien!!

Omdat de rest van onze groep naar de Bar UE ging besloten wij daar ook maar heen te gaan, lekker op ons gemak erheen lopen terwijl we genieten van ons ijsje. De Bar UE is een bar waar eigenlijk alleen maar mensen komen die op de Universiteit zitten. Vooral op woensdag is het er heel erg druk, helemaal vol met studenten, eigenlijk te druk, maar wel gezellig. In het weekend zijn de meeste studenten naar huis, dus is het er een stuk rustiger, vandaag is het vrijdag, er is haast niemand, het is er zowat uitgestorven, dus houden we het na 5 minuten weer voor gezien. Hup, naar de Beergarden

Peter en Fabian lachen Bastiaan uit

De Bar UE gezien vanaf buiten, op woensdag avond is het bomvol en kun je haast niet lopen, nu, nu is het leeg

We are leaving the Bar UE

We verlaten de Bar UE al snel, bij gebrek aan gezelligheid en sfeer, we besluiten naar de Jardim de Cerveja te gaan, ookwel bekend als the Beergarden. En nee, in de Beergarden serveren ze niet alleen bier, gelukkig!!

De Beergarden, dat is een zeer relaxte tent in het centrum van Evora. Wie weleens in Rotterdam komt, stadhuisplein om precies te zijn en de tent, Coconuts kent, kan zich wel goed voorstellen hoe de Beergarden is. Een danscafe achtig iets, met lekkere muziek, aardige mensen, heel erg fijne sfeer, heel aardige barmannen en vrouwen die af en toe verkeerd optellen :p , kortom, geweldig. We gaan eigenlijk altijd naar de Beergarden voordat we naar de Praxis Club gaan.

overzicht van het buitengedeelte van de Beergarden

even wat bestellen

no comment...

groepsfoto, v.l.n.r. nou nee laat maar, daar begin ik niet aan

"the move" zou centraal staan deze avond

Om 2 uur sluit de Beergarden, dat is best vroeg, maar goed. We hebben gegeten bij Pane & Vino, een ijsje gegeten bij Zoca, langs de Bar UE gegaan en wat gedronken bij de Beergarden, nu rest ons nog 1 ding en dat is onze avond compleet maken in the Praxis Club.

Ja goh, wat moet ik me daarbijvoorstellen denken jullie nu zeker, ja, ik dacht precies hetzelfde en nee, het is geen disco met als thema, "doe het zelf" of "lekker klussen". The Praxis Club is nagenoeg de enige disco in Evora, het is er altijd wel gezellig. Wat jammer is, is dat het pas zolaat op gang komt, zo tegen half 4 wordt het pas leuk in de Praxis

Lorenzo, Marco en Fabian in de Praxis, zoals je kunt zien is het nog lang niet half 4

kijk, dit lijkt er meer, Praxis, een gedeelte van de hoofdzaal, lekker gezellig, lekker gevuld. Die 2 jongens die elkaar net een hand geven terwijl ik mijn camera boven mijn hoofd hou en een foto maak, dat is toeval, maar wel leuk.

De Praxis heeft dus 2 zalen, en een binnenplaats waar je in de openlucht op banken lekker kunt chillen en praten met elkaar. Het is allemaal niet zo groot, maar het is er altijd wel gezellig,wij maken het gezellig!!

hoe moe hij ook is, je krijgt hem niet uit de Praxis voor sluitingstijd

6 uur, de tent gaat sluiten, allemaal naar buiten, zo, sjssssssssssssjuuuussssss, wat een stilte ineens om me heen, heerlijk, frisse lucht, piepppppppppppppp in mijn oren, we lopen rustig op ons gemak naar het stadsplein, na een aantal minuten arriveren we er, we praten nog wat na en stappen in een taxie,

Bom noit, Evora Hotel por favor

Boempff, met een doffe klap gooi ik het portier dicht nadat we de taxiechauffeur betaald hebben, de taxie rijdt weg en daar staan we, voor het Hotel, we zijn weer thuis, we lopen naar binnen, groeten de baliemedewerker die nachtdienst heeft, we nemen de trap, 1e verdieping, eerste kamer links, nummer139 , daar moet ik zijn, ik kleed me om, neem een lekkere douch en plof vervolgens neer op mijn bed. Het is zondag ochtend, heel erg vroeg, ik ben ontzettend moe, ik ga slapen, ik ben uitgeweest in Evora.

De Lunch

Op school wordt er goed voor ons gezorgd, zo zorgt men voor een goede lunch voor ons. We hebben de mogelijkheid om tussen 12.00 uur en 15.00 uur te lunchen. Uiterlijk vrijdag kun je een lijst invullen met wat je wilt eten de volgende week. We hebben dan dagelijks de keuze uit verschillende soorten vlees, vis maar ook uit hamburgers en wat de Portugesen een sandwich noemen en wij gewoon een broodje ham met kaas. Ik vind de lunch altijd lekker, heerlijk warm eten tussen de middag. Vandaag had ik op mijn lunchtichet pizza staan, lekkerrrr

the chefkok (links)

eetsmakelijk!!

en na de lunch even lekker bijkomen in het zonnetje op het terras

De was wegbrengen

Kleren worden vies, dus moeten ze gewassen worden, maar dat is logisch zou Johan gezegd hebben. Eerst hadden we een heel erg luxe goedkope service in het Hotel, je kon dan een zak met vuile kleren in je kamer achterlaten, die werd vervolgens door de schoonmaaksters meegenomen en een aantal dagen later vond je ze netjes gestreken en opgevouwen terug in je hotel kamer. Maar doordat er steeds meer NLS'ers deze kant opkomen en de hoeveelheid vuile kleding die de dames moeten wassen heel erg toeneemt en de druk niet meer aankunnen heeft het Hotel deze service voor ons helaas opgezegd.
Dus moesten we opzoek naar een andere laundry service, en die hebben we dan ook gevonden. In het centrum van Evora, bij een wat oudere dame die ons tijdens het afleveren van onze kleren ook nog wat Portugese les geeft wat altijd handig is.

even de was afleveren,
ook hadden we een beetje trek gekregen dus besloten we naar de Papasandes te gaan, een broodjesspeciaalzaak waar ze allerlei lekkere belegde broodjes serveren. Broodjes die luisteren naar de naam van; Chicken Pinapple, Smoked Salmon, Seafood Delight, Tortilla enz. Ook hebben ze er lekkere milkshakes, hoewel ze een hekel eraan hebben als we met 6 man daar aankomen en met z'n allen een milkshake bestellen, het meisje die het dan moet gaan maken kijkt altijd zo heerlijk chagrijnig, het is namelijk een lastig karwei, maar wel lekker.

Peter, Marcel en ik bij de Papasandes

1 Jaar samen!!!!

Vandaag, 27 oktober 2004, percies 1 jaar geleden begonnen wij, NLS ab-0311, (Arjan, Robert, Bastiaan, Sebastiaan K., Fabian, Jeroen, Gerald, Lorenzo, Leon, Sebastiaan V., Reijndert en ik) aan een nieuw avontuur. 1 Jaar geleden begonnen we aan onze opleiding zodat we onze dromen konden verwezenlijken, onze droom om verkeersvlieger te worden.

Nu zijn we al een jaar verder, in dat jaar is er al heel erg veel gebeurd. We hebben 8 zware maanden theorie allen succesvol doorlopen, we zijn al een tijdje begonnen met vliegen in Portugal, daar waar wij nu wonen. Een jaar is zo kort en toch hebben we al zoveel meegemaakt in deze korte tijd.

Vandaag zijn we 1 jaar verder, dat laat 0311 natuurlijk niet zomaar langs zich gaan. Maar helaas kan Arjan er ook niet bij zijn, onze AJ moet nogsteeds wachten op zijn uitslag, Arjan, we denken aan je!!!!!

We besloten om eerst na school even lekker wat te drinken aan de bar om vervolgens naar de Chinees te gaan om lekker een hapje te eten.

Os Amigos, de Chinees

Yeah, we springen in de lucht van vreugde

nog even op de foto voordat we naar binnen gaan,

Nadat een bepaald iemand moeite had met bestellen (onze Jonkheer) nam Fabian het moedig over en na een korte tijd kregen we onze lekkere hotplates, mmmm, lekker. Het was een fijne avond, harstikke gezellig en het duurde niet lang voordat de herinneringen aan Beek boven water kwamen, het lijkt op een een of andere manier al zolang geleden terwijl het pas hooguit 4 maanden is; Carla die de koffieautomaat vult, de koffieautomaat met aparte koffie, de lunch, de docenten, het voetballen op dinsdag en donderdag, Marhaba, de Makado, kortom onze leuke theoriefase.

eetsmakelijk

Pot met Goud

Helaas, het mocht niet baten, toen mister Rosa van operations ons riep om naar buiten te kijken, naar deze regenboog, had hij waarschijnlijk niet gedacht dat tientallen mensen zouden opstaan, met grote ogen naar buiten zouden staren om vervolgens met z´n allen naar buiten te stormen opzoek naar de pot met goud. Ik reageerde iets later, maar mijn achterstand op de anderen maakte ik al snel goed toen we eenmal buiten op de Apron tussen de vliegtuigen renden. Ik had maar een doel voor ogen, het einde van de regenboog, ja, het einde, die ligt op de runway, op de runway, daar zal ik de pot met goud vinden. Allerlei gedachten gingen rond in mijn hoofd, ik ga het op de bank zetten, wat zal ik ermee kopen, hoe ga ik het sjouwen, ach ja dacht ik, dat zijn zorgen, nou ja zorgen, voor later. Toen ik eenmal op de runway was, zag ik helemaal geen einde van de regenboog, was er geen pot met goud, was er geen schattig klein groen Iers kaboutertje, nee, het was allemaal nep, ik baalde als een stekker, maar goed, ik had het kunnen weten. Deze dingen bestaan niet in het echt.

wat een mooi plaatje!!!!

Dagje Lisboa

Een dagje Lissabon, even lekker rondlopen in deze mooie stad, een beetje winkelen. Het was wel alleen vroeg opstaan op deze zaterdag ochtend. Samen met Diederik en Frank heb ik een leuk dagje Lissabon gehad.

onderweg naar Lissabon in de bus, nu rijden we over de 25 oktober brug, die ons in Lissabon brengt.

Diederik en ik op de roltrap bij het treinstation,

Estadio de Luz, het stadion van Benfica, een voetbalclub in Lissabon, behoort bij de top van Portugal. In dit stadion heeft het Nederlandse elftal in de halve finale ven Euro 2004 verloren van Portugal. In dit stadion werd ook de finale van het toernooi gespeeld en tegen alle verwachtingen in versloeg Griekenland, Portugal in eigen huis met 0-1

onderweg naar het supergrote winkelcentrum Colombo kwamen we het stadion tegen. We besloten om lekker wat te gaan winkelen en te gaan eten.

de hoofdingang, voor de mensen die Alexandrium 1,2 en 3 kennen en dat groot vinden. Die mensen zullen Colombo gigantisch vinden

indrukwekkend

Burger King!!, sinds ik hier in Portugal ben heb ik geen Burger King gegeten, noch gezien. Daarom....lekkerrrrrrrr!!!!!!!!!!!!!

wachten op de metro

en natuurlijk ook wat sight seeing

even wat drinken bij de Cup & Cino

Met Diederik terug naar Lissabon, Frank bleef achter, die ging naar een conventie (ofzo)

Graham and Friends