Op vrijdag denk je; heerlijk weekend!! Spreek je vlak voordat je weggaat je instructeur nog even.... Ow fabian, maandag doe je je 300 nm. Goed zo doe je nog wat nuttigs in het weekend. Ik stond samen met Graham gepland. Je 300 nm kan je naar het noorden en het zuiden maken. Het mooiste is de noordelijke route, maar vaak door het weer gaat deze niet door. Dus je moet beide vluchten voorbereiden. De zuidelijke route gaat weer via Portimao en Montargil. Zoals het hier staat, denk je snel dat het weer dezelfde route is. Zo dacht ik dat ook aan het begin, maar eenmaal onderweg is het altijd weer een heel andere ervaring, ook al doe je dezelfde route.

Ik kan me niet herinneren dat ik ooit zo'n relaxte vlucht heb gehad zoals deze. Eenmaal op 4000 ft. aangekomen kan je het vliegtuig z'n eigen gang laten gaan. Vervolgens zet je de "goeie" frequentie erin en daar blijkt Graham heel toevallig ook net op te zitten. We zaten maar 15 min. achter elkaar. Hierdoor zagen we elkaar op Portimao, waar we lekker met z'n tweeen gelunched hebben. Graham vertrok daar iets later dan gepland en ik wat later. Om niet de hele tijd te praten, genoten we ook af en toe van het geweldige uitzicht en de rust (op de geluiden van de moter na). Na ongeveer zo'n 20 min. vliegen, kwam opeens Lisboa Mill (de lokale luchtverkeersleiding daar) met de informatie dat wij langs de kust moesten vliegen, vanwege militaire oefeningen. Wij vonden dit helemaal niet erg! Hier zijn mooie foto's uit gekomen!

Af en toe, omdat het soms iets te relaxed is, is het even zoeken naar het goeie plaatsje. Maar ook dit is best een goede oefening. Het tweede vliegveld, Montargil, kwam in zicht. Ondertussen was Graham daar al geland. Zoals ik al eerder heb verteld is Montargil echt een grasbaantje. Een aantal touch-and-goes maken is goed te doen, maar een full-stop! Dat is een hele aparte ervaring. Het ligt wel heel mooi in het bos. En om daar dan met z'n tweeen en twee vliegtuigjes te staan in de middle of nowhere is een heel mooi. Dan voel je je echt vrij!

Om het verhaal af te maken, na een heel geslaagde en mooie vlucht, kwamen we ook weer goed aan op Evora en konden we lekker uitrusten na zo'n 4 uur vliegen!

Nadat het woensdag is uitgesteld, had ik donderdag mijn 40-uurs check. Deze check is ongeveer hetzelfde als de check na 20 uur, alleen wordt er nu nog meer nauwkeurigheid verwacht. Ik had de twee vlieguurtjes ervoor goed geoefend in de area op de forced landing (als je motor plotseling mocht uitvallen) en de precautionairy landing (mocht je je motor niet meer vertrouwen en wilt landen). Hierbij komen ook redelijk wat procedures bij kijken, dus het kon geen kwaad om ze nog een keer door te nemen!

Ik had mijn check van Patrick de Jongste. Er is hier in Evora altijd een nederlandse instructeur aanwezig. Die is ons contactpersoon en zorgt hier op school voor wat standarisatie-cursussen en neemt examens af. Als je dus de check zou halen, weet je zeker dat je het volgens nederlandse normen hebt gehaald.

Om 13:00 lokale tijd was het zover...Eerst krijg je wat theoretische vragen over het vliegtuig, vliegplan, het weer etc. Dus je moest nog leren ook! Het meeste weet je al, maar het is heel goed om het weer even op te frissen. Kan ook geen kwaad voor de verdere vlieguren. Soms hoor je van anderen dat ze opeens een hele ingewikkelde vraag kregen, maar bij mij was alles recht toe recht aan. Ik heb ook maar zo'n 4 vragen gehad en was er binnen 6 min. mee klaar. Vervolgens staat er een uurtje vliegen op het schema.

Ik had dit keer weinig tot geen zenuwen (beetje gezonde spanning is goed!). Dat kwam ook omdat ik de uren daarvoor goed had geoefend en het lekker liep. Het vertrouwen was er! Maar je moet het nog wel laten zien, en zoals altijd (bij mij dan he!) gaat het tijdens een examen meestal wat minder dan anders. Bij deze check zitten ook weer twee onderdelen; 1 gedeelte in de area (forced landing, klimmen, dalen, emergency procedures) en gedeelte in het circuit (flapless landing, glide-in, short field landing). In de area ging alles goed, het circuit daarentegen was wat lastiger. Dit, omdat je ergens de schuld aan moet geven, vanwege lastige tailwind bij het landen. De wind was enorm variabel met een snelheid van zo'n 12 kt gemiddeld. Het nadeel van tailwind tijdens het landen is dat je vliegtuig bijna niet omlaag wil. Zelfs als je het gas helemaal dicht trekt, zakken is niet helemaal het natuurlijke resultaat. Toch vond ik zelf dat ik het nog aardig corrigeerde. Dat wil zeggen dat ik goed aan het begin van de baan neerkwam, maar de snelheden varieerden wel iets meer! Maar de Jongste vond dit niet erg en begreep zelf ook dat het lastig te doen was met tailwind.

Ik vertel dit nu achteraf, maar toen ik bezig was had ik niet echt het gevoel van; jeetje wat gaat het lekker. Vooral over het circuit had ik zo m'n twijfels omdat normaal heel strikt op de snelheid wordt gelet. Toen we klaar waren en weer veilig geland waren (aanrader voor een check!) is het altijd even wachten op het debriefen. In mijn geval was dit erg lang en ik zat behoorlijk in spanning. Ik wist namelijk echt niet of ik het gehaald had. En ook al zegt het helemaal niks, lang wachten voelde niet echt lekker. Maar het bleek later dat die gewoon aan de telefoon zat! Als eerste feliciteerde hij mij.....dus dat zat goed! De beoordeling was standaard. Er zaten zowel geen slechte als hele goeie dingen bij. Hier kon ik me goed mee vinden.

De tweede check is binnen! De beloning: je eerste wing. Normaal komt niemand hier in portugal met z'n colbert naar school (vind je het gek met deze temperatuur). Maar als iemand z'n 40-uurs check heeft.....Het eerste wat je doet als je hem gehaald het, is je wing op je colbert bevestigen. Ongeveer zodat iedereen hem kan zien. Soms mag je een beetje pronken met wat je hebt...

De volgende dag hangt je colbert weer op precies dezelfde plek in de kast!